Tal Farlow, büyük ellere sahip olmasının da katkısıyla geniş akor açıklıklarını ve hızlı tek nota çizgilerini bir arada kullanabilen ender gitaristlerden biriydi; bu yeteneği ona müzik çevrelerinde “Octopus” (Ahtapot) lakabını kazandırdı.
Farlow’un çalımında sıkça duyulan “harmonik” (flageolet) teknikler ve hızlı bebop çizgileri, onun teknik kapasitesinin sınırlarını gösteren unsurlardır; ancak asıl dikkat çekici yönü bu teknik becerileri müzikal bir bütünlük içinde kullanabilmesiydi.
1950’lerde vibrafoncu Red Norvo’nun üçlüsünde çalması, Farlow’un adının caz çevrelerinde tanınmasını sağladı; ardından kendi adına kaydettiği albümlerle solo kariyerine yöneldi.
Farlow’un 1976’daki sahne dönüşü sonrası kaydettiği albümler, onun tekniğinin yıllar içinde hiçbir şey kaybetmediğini, aksine daha da olgunlaştığını gösteren kayıtlar arasında yer alır.
Farlow’un geniş akor dizilişleri, özellikle büyük el yapısına sahip öğrenciler için ilham verici bir çalışma kaynağıdır. Derslerimizde el yapısına uygun akor pozisyonları ararken Farlow’un yaklaşımından örnekler paylaşıyoruz.